یوگا و بهبود ام اس ( MS )

بیماری ام اس یک بیماری خود ایمنی است یعنی گلبول های سفید به اشتباه به بافت و اعصاب بدن حمله کرده آن ها را تخریب می کنند. یوگا می تواند به بهبود این بیماران یاری رساند.

یوگا چگونه به بیماران ام اس یاری می رساند؟

مجموعه ای از حرکات یوگا ( آسانا ها )، تمرینات تنفسی ( پرانایاما ) و مراقبه ( مدیتیشن ) در بلند مدت می توانند باعث کم شدن علائم ام اس شوند. سیکل سلام بر خورشید می تواند بسیار مفید باشد.

فواید یوگا برای بیماران ام اس

یوگا با کم کردن خستگی، ضعف عضلات و اسپاسم آن ها، کم کردن محدودیت های حرکتی و بیشتر کردن تعادل ، انعطاف پذیری ، هماهنگی و قدرت اندام ها و همچنین بالا بردن روحیه باعث بهبود بیماران ام اس می شود.

دیگر نتایجی که یوگا می تواند برای این بیماران به همراه داشته باشد عبارت است از: افزایش تحمل نسبت به گرما، بهبود عملکرد سیستم گردش خون و تنفس، بهبود عملکرد روده و مثانه، افزایش هشیاری و مدیریت استرس.

منابع:

حرکات یوگا برای درمان بیماری ام اس
یوگا و ام اس
یوگا و درمان بیماری ام اس

۰

حرکت خط کش

حرکت خط کش یا Chaturanga Dandasana یا Low Plank یا وضعیت چهار دست و پا ، یک آسانا در یوگا مدرن به عنوان ورزش و جز سلام بر خورشید است. ، که در آن بدن مستقیم به موازات زمین توسط انگشتان پا و کف دست ، با آرنج در زاویه درست در امتداد بدن پشتیبانی می شود.

اثرات

این آسانا در تقویت ماهیچه های بازو و ساعد و ایجاد انعطاف پذیری و قدرت در مچ دست و همچنین تقویت تنفس شکمی کمک می کند.

هشدارها

از آنجا که مفصل شانه به تنهائی توسط ماهیچه ها و تاندون ها پشتیبانی می شود ، این حرکت برای افراد دارای عضلات ضعیف خطر دارد ممکن است که تیغه های شانه را در حالت جلویی بچرخاند و منجر به درد شانه یا آرنج یا کلیک شود.

۰

تاریخچه سلام بر خورشید

اجرای سلام بر خورشیدی که ما امروزه میشناسیم، از حدود ۱۹۲۰-۱۹۳۰ میلادی آغاز شد. با اینکه فرم هایی از آن از زمان قدیم در هنگام طلوع  خورشید و احترام به آن اجرا میشده است، و گونه-های مشابهی در میان مردم تبت و دیگر مردمان هند رواج داشته است و داستانهایی در مورد نحوۀ پیدایش آن در برخی متون کهن آمده است، جزو تمرین های هاتا یوگا نبوده است. در واقع، تمرین سلام بر خورشید را به دلیل قدرتی بودنش مناسب هاتا یوگا نمیدانسته اند.
تا اینکه پتیندی پنت، یکی از راجاهای قسمت کوچکی از هند در اواخر قرن بیستم ، زمانی که مقام وزارت داشته است، یکی از فرم  های سلام بر خورشید را به عنوان تمرین روزانه  برای سلامت بدن انتخاب و به مردم توصیه میکند. وی  حدور ۱۹۲۰ میلادی کتابچه ای دربارۀ سلام بر خورشید مینویسد و این سری تمرین را که ریشه ای هندی داشته است- در مقابل با تمرین های فیزیکی که انگلیسی های ساکن در هند انجام می داده اند- به مردان، زنان و بچه های آنان پیشنهاد میکند. چند سال پس از آن کریشنا ماچاریا، پدر یوگای مدرن، فرمی از سلام بر خورشیدی را که ما امروزه میشناسیم به شاگردان خود تدریس میکند. وی از طریق استاد خود با فرم های سلام بر خورشید تبتی آشنا شده بود، و در آن زمان کشتیگیران سنتی هند نیز تمرین های مشابهی برای گرم کردن بدنشان انجام میدادند. کریشنا ماچاریا با تلفیق این دو ایده و تمرینهای آنان، فرم سلام بر خورشیدی را که امروزه با تغییر اندکی در آشتانگا  وینیاسا انجام میشود تنظیم کرد. این فرم توسط شاگردش پتابی جویس در جهان فراگیر شد و سبک هایی که از دل آشتانگا وینیاسا بیرون آمدند آن را گسترش دادند. سوامی شیواناندا نیز حدود همان زمان فرم مشابهی از سلام بر خورشید را در نوشته هایش معرفی کرد و با فراگیر شدن این سبک به آشنایی جهانیان با آن و گسترش سلام بر خورشید کمک کرد. امروزه گونه های مختلفی از سلام بر خورشید در میان یوگی های جهان تمرین میشود.
برگرفته از:
Elephant Journal, Yoga Journal, Ekhart Yoga

۰